Legjenda e futbollit shqiptar, Panajot Pano i ka mbyllur sytë larg atdheut, në SHBA, prej nga do të bëjë fluturimin e fundit, për t’u prehur në gjirin e tokës që e lindi. Fjalët nuk kanë vlerë për të shprehur ndjenjat e miliona shqiptarëve, sidomos të atij brezi që u rrit e borohoriti “Pano, Pano”, qoftë në ndeshjet e Partizanit, qoftë në ato të kombëtares. Ndërkohë, mësohet se kryeministri e ka shpallur ditë zie kombëtare ditën e varrimit të Mjeshtrit. Të më ndjeni, por më duket ca si i ekzagjeruar ky vendim, pavarësisht se ndokush mund të ketë argumenta të mjaftueshme që e kundërshtojnë mendimin tim modest. Ky vit e atë që vinë menjëherë pas tij, do të na “marrin”, objektivisht, shumë prej emrave të shquar të sportit e të artit, që tashmë kanë arritur në atë moshë që “I madhi atje lart po u thërret emrin”. Nëse për secilin do të shpallej zi kombëtare, druaj se do të hyjmë në një periudhe të përhershme morti, që s’ka për ta gazmenduar as entusiazmi i kryeministri dhe as kushtrimet bojkotuese të shefit të opozitës...



Partia mbi të gjitha...

Ose deputetët potencialë...

Afrimi i marsit, kur skadon afati 6-mujor për betimin e fituesve të mandatit të deputetit të Partisë Socialiste (apo në daçi quajini deputetë potencialë, pasi deputetë nuk janë akoma, përderisa nuk kanë krye betimin), po afron dhe shumë prej tyre kanë filluar seriozisht të mendojnë për hyrjen në sallën e parlamentit. Madje 4-5 kanë “fiksuar” edhe datën se kur do të bëhet kjo: më 6 mars, në mos gaboj.

Një pjesë tjetër, siç na u shpreh njeri prej tyre, mik i gazetës, duan të futen në parlament, por nuk mund të shkelin vendimin e Partisë. Kjo më sjell ndërmend atë thirrjen-urdhër që shumëkush mund ta ketë harruar: “Partia mbi të gjitha”, që na mësonte Enveri e Ramizi.

Por këta zonja e zotërinj duhet ta dinë se mbi të gjithë është Shqipëria dhe Populli, që u dha votën për t’i përfaqësuar në parlament e jo për t’u endur rrugëve e kafeneve të Tiranës.

“Zonja e fortë” e PS, Valentina Leskaj, paska thënë tash se fundi se për çështjen e bojkotit do të vendosë grupi parlam,entar. Mirëpo, si mund të ketë grup parlamentar, kur nuk ka deputetë. Pse e thamë, deputet quhesh vetëm kur betohesh. Kjo është kaq elementare, saqë edhe kur kryenim shërbimin ushtarak, gjatë muajve të karantinës na emërtonin “rekrutë” dhe vetëm pasi bënim betimin, merrnin emrin e lavdishëm Ushtar...



Në një sondazh të ditëve të fundit, 11% e grekëve bëjnë përgjegjës për situatën e rëndë ekonomike qeverinë aktuale të PASOK-ut, 53% qeverinë e Demokracisë së Re që ishte në pushtet deri më 4 tetor, dhe 35% fajësojnë gjithë qeveritë e 20 viteve të fundit në Greqi.

Pra, rezulton se fajin për këtë katandi të palakmueshme e kanë vetëm qeveritë dhe politika. Askush nuk e çoi ndërmend të pyeste: po vetë grekët a kanë faj? Përgjigjja do të ishte sigurisht jo, pse bashkëqytetarët tanë, ashtu si gjithë ballkanasit e kërkojnë shkaktarin e së keqes gjithmonë jashtë vetes. Por harrojnë, bie fjala se korrupsionin janë vetë qytetarët që e ushqejnë; harrojnë se sistemi i sigurimeve po faliemton, ngaqë grekët u mësuan mos t’u paguajnë ensimat emigrantëve dhe u pëlqeu kaq shumë kjo sa që filluan mos t’ua paguajnë edhe grekëve. Harrojnë, tek e fundit atë fjalën e urtë greke që thotë “si të shtrosh, ashtu do të flesh”...



Fermerët grekë kanë bllokuar pjesën veriore të vendit e kërcënojnë ta shtrijnë bllokimin edhe në zonat e tjera të Greqisë, në rast se qeveria nuk u jep subvencionet që (fermerët thonë se) u takojnë. Papandreu ua bëri ta qartë se nuk ka asnjë dysh dhe se edhe po të marrin subvencione, ato do të jepen drejtpërdrejtë nga Bashkimi Europian e pasi të verifikohen projektet. Pikërisht këtë, pra verifikimin, nuk duan fermerët. Sepse disa vjet më parë morën miliona euro si subvencione e në vend që t’i investonin në rritjen e dhe llojshmërinë e prodhimit, ndërtuan vila luksoze për vete e për fëmijtë e tyre. Dhe, sapo u futën në shtëpitë e reja, dolën përsëri rrugëve duke kërkuar... subvencione.

Mirëpo, kur ekspertët e Bashkimit Europian panë se ku kishin përfunduar subvencionet, e çuan çështjen në gjyq dhe gjykata e Komuniteteve Europiane e detyroi qeverinë që të kthente gjithë shumën e subvencioneve, plot 700 milionë euro...



Hidër Bucin e njeh shumëkush. Luftëtar i flaktë për të drejtat e emigrantëve, ai ishte iniciator i pjesëmarrjes së emigrantëve shqiptarë nga Greqia në festimet për shpalljen e Pavarësisë së Kosovës në Prishtinë. Pastaj shkoi në Shqipëri ku qëndroi për një periudhë gati njëvjepare dhe themeloi Unionin e Emigrantëve Shqiptarë, me lidhje në të gjithë botën. Tashmë ka ardhur përsëri në terrenin e vet të njohur në Greqi, me merakun e bashkimit të shqiptarëve, si një bashkudhëtar të përhershëm të tij. Kësaj here këtë merak e ka shprehur në vargje të ndjera dhe Poligoni i jep hapësirë, duke iu bashkuar shqetësimit të autorit, dhe duke theksuar se ndoshta tani ka ardhur koha që Lidhja e Federata të bashkohen vërtet, ashtu siç kanë dëshmuar në jo pak raste se mund ta bashkërendojnë punën e tyre.



Në të djathtë Lidhja,

Majtas Federata!

Në një cep bishti,

Në tjetrin sëpata!



Nuk pritet lisi po s’qenë të bashkuar.

Përse na shqiptarët, na kanë mallkuar?

Çfarë i bëmë zotit, që na le të ndarë,

Europa - e jona, por s’don me na parë...



T’i doni partitë dhe t’i respektoni,

Jepjani votën asaj që doni,

Po kur është puna për të drejtat tona

Ndarjen e përçarjen s’duhet ta lejoni!



Me sharje e sherre u bëm’ gazi i botës,

Por ne jemi ilirë, të parët e Europës,

Sapo kthejmë shpinën të huajt na përqeshin

“Shqiptarët, të pabesë, tradhtojn’ njeri-tjetrin”...



Mos u shit për pare, euro e dollarë,

Pse vetëm i huaji, ty të don të ndarë.

Pa shikoni botën, të bashkuar janë,

Greqia, Serbia, së vëllai me vëllanë.



A s’shikoni grekët? S’e shesin flamurin,

Mbajnë njeri tjetrin, si burri me burrin,

Kur kanë një çështje të madhe kombëtare,

Bashkohen si grushti, pa parti fare!



Shqiptarë, për karrige dhe për politik’

Shitemi për dy groshë, vëllait i themi “Ik!”.

Bashkohu, moj Lidhje, dhe ti Federatë,

Nuk do të merrni tituj, as pare dhe grada!



E Premte, 22 Janar 2010